به گزارش حیات به نقل از فارس، انتخابات میاندورهای آمریکا در ۳ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار میشود و از ۴ سپتامبر، دوره ۶۰ روزهای آغاز شده که کمیسیون فدرال انتخابات برای برخی تبلیغات انتخاباتیِ مرتبط با نامزدهای فدرال، الزامات افشای مالی سریعتری تعیین کرده است.همزمان، ویدیوها و تصاویر ساختهشده با هوش مصنوعی وارد تبلیغات انتخاباتی شدهاند؛ بهگونهای که رویترز گزارش داده محتوای جعلی تولیدشده با هوش مصنوعی در رقابتهای انتخاباتی امسال بهطور محسوسی گسترش یافته است. مسئله اکنون این است که رأیدهنده چگونه باید در چند ثانیه منشأ یک ویدیو یا صدا را بررسی کند.
زنگ خطر اول پیش از انتخابات ۲۰۲۴ روشن شد
پیش از آنکه انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا آغاز شود، استفاده سیاسی از هوش مصنوعی وارد کارزارهای انتخاباتی شد.در سال ۲۰۲۳، ستاد ران دیسانتیس تصاویری تولیدشده با هوش مصنوعی منتشر کرد که دونالد ترامپ را در کنار آنتونی فائوچی نشان میداد؛ نمونهای که نشان داد دستکاری سیاسی دیگر الزاماً به تولید یک خبر جعلی محدود نیست و میتواند مستقیماً در تبلیغات انتخاباتی رخ دهد.مرکز برنان بعدها نوشت که ابزارهای تولید تصویر، صدا و ویدئو در فاصله کوتاهی به اندازهای پیشرفت کردهاند که تقلید قانعکننده از چهره و صدای سیاستمداران را با هزینه و زمان بسیار پایین ممکن کردهاند.۲۱ ژانویه ۲۰۲۴، هزاران رأیدهنده در نیوهمپشایر تماسهای خودکاری دریافت کردند که صدای جعلی جو بایدن در آنها از رأیدهندگان میخواست در انتخابات مقدماتی شرکت نکنند. کمیسیون ارتباطات فدرال بعداً اعلام کرد این تماسها با استفاده از صدای تولیدشده با هوش مصنوعی و جعل شماره تماس انجام شده و استیو کرامر، مشاور سیاسی، پشت این عملیات بوده است.در سپتامبر ۲۰۲۴، کمیسیون برای او ۶ میلیون دلار جریمه تعیین کرد و شرکت مخابراتی منتقلکننده تماسها نیز به پرداخت یک میلیون دلار و اجرای برنامه نظارتی جدید محکوم شد.این پرونده نخستین نمونه بزرگ استفاده از تقلید صوتی هوش مصنوعی برای تلاش مستقیم جهت منصرفکردن رأیدهندگان از مشارکت در یک انتخابات آمریکا بود.
هند نشان داد جعل چهره میتواند از مرز احزاب عبور کند
در انتخابات عمومی هند در سال ۲۰۲۴، ویدئوهای جعلی از دو بازیگر مشهور، عامر خان و رانویر سینگ، منتشر شد که آنها را در حال انتقاد از نارندرا مودی و حمایت از حزب کنگره نشان میداد.این ویدئوها صدها هزار بار دیده شدند و هر دو بازیگر جعلیبودن آنها را اعلام کردند. رویترز همچنین گزارش داد که استفاده از هوش مصنوعی در انتخابات هند فقط به تخریب رقبا محدود نبود و برخی سیاستمداران برای تولید پیامهای انتخاباتی و بازسازی چهرههای درگذشته از آن استفاده کردند.کمیسیون انتخابات هند نیز در واکنش به رشد این محتوا، درباره استفاده از دیپفیک هشدار داد و خواستار حذف سریع موارد فریبنده شد.
یک فایل صوتی چند ساعت قبل از رأیگیری کافی است
در انتخابات پارلمانی اسلواکی در سپتامبر ۲۰۲۳، فایل صوتی جعلی منتسب به میخال شیمچکا، رهبر حزب ترقیخواه اسلواکی، منتشر شد که در آن ظاهراً درباره تقلب در انتخابات و افزایش قیمت آبجو صحبت میکرد.رویترز این مورد را یکی از نخستین نمونههای برجسته استفاده انتخاباتی از جعل صوتی دانست؛ انتشار فایل در فاصله کوتاهی تا رأیگیری، امکان راستیآزمایی سریع را کاهش داده بود. تجربه اسلواکی یک مسئله جدید را برجسته کرد: در جنگ اطلاعاتی انتخاباتی، محتوای جعلی لزوماً برای انتشار چند هفتهای ساخته نمیشود؛ میتواند درست پیش از رأیگیری وارد شبکه شود و زمان را از رسانهها و نهادهای انتخاباتی بگیرد.
انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا ثابت کرد خطر، واقعی است!
پیش از انتخابات ۲۰۲۴ آمریکا هشدارهای بسیار بزرگتری درباره امکان فروپاشی اطلاعات انتخاباتی مطرح میشد، اما ارزیابی بعدی مرکز برنان نشان داد بدترین سناریوها، مانند ایجاد اختلال گسترده در خود انتخابات یا حمله هوش مصنوعی به زیرساخت شمارش آرا، محقق نشد.در عوض، دیپفیکها و محتوای جعلی در محیط اطلاعاتی حضور پیدا کردند و مشکل مهمتری را برجسته کردند: کاهش اعتماد مردم به آنچه میبینند و میشنوند.این تجربه برای انتخابات ۲۰۲۶ اهمیت دارد، زیرا نشان داد لازم نیست یک محتوای جعلی نتیجه رأیگیری را تغییر دهد تا هزینه سیاسی ایجاد کند؛ کافی است تشخیص واقعیت برای رأیدهنده دشوارتر شود.آمریکا از ۲۰۲۴ به بعد، از هشدار به قانونگذاری رفتتا پایان ژوئیه ۲۰۲۴، ۱۴ ایالت آمریکا قوانین یا مقررات جدیدی برای کنترل دیپفیکهای سیاسی تصویب کرده بودند. رویکردها یکسان نبود: برخی افشای استفاده از هوش مصنوعی را اجباری کردند و برخی انتشار محتوای فریبنده را در بازه زمانی نزدیک به انتخابات محدود کردند.در سپتامبر ۲۰۲۴ نیز کمیسیون فدرال انتخابات تصمیم گرفت به جای آغاز یک مقرراتگذاری مستقل درباره تمام کاربردهای هوش مصنوعی، از قواعد موجود درباره جعل فریبکارانه هویت سیاسی برای برخورد با برخی موارد استفاده کند. این شکاف میان قوانین ایالتی و چارچوب فدرال، اکنون یکی از دلایل مطرحشدن اچ.آر. ۹۹۲۲ است.
سی۲پیای میخواهد شناسنامه محتوا را قابلبررسی کند
در کنار قانونگذاری، مسیر فنی دیگری نیز در حال گسترش است: استاندارد سی۲پیای.این استاندارد یک سابقه رمزنگاریشده از منشأ و تغییرات فایل ایجاد میکند و میتواند مشخص کند محتوا از چه فرایندی آمده، چه تغییراتی روی آن انجام شده و آیا اطلاعات ثبتشده پس از امضا دستکاری شده است یا نه.نسخه ۲.۴ این استاندارد که در آوریل ۲۰۲۶ منتشر شد، یک سازوکار ماشینی تازه برای اعلام استفاده از هوش مصنوعی نیز اضافه کرد. اما سی۲پیای یک «دستگاه تشخیص حقیقت» نیست؛ وجود گواهی میتواند منشأ ادعاشده را بررسیپذیر کند، اما نبود آن بهتنهایی ثابت نمیکند محتوا جعلی است.
واترمارک نامرئی هم بخشی از این زنجیره است، نه تمام آن
سی۲پیای امکان استفاده از «پیوند نرم» و واترمارک نامرئی را نیز فراهم میکند تا اگر اطلاعات منشأ از فایل جدا شد، بتوان آن را دوباره پیدا کرد. اما خود استاندارد تصریح میکند که این روش مکمل مانیفست رمزنگاریشده است، نه جایگزین آن. به همین دلیل، ایده «واترمارک غیرقابل حذف» از نظر فنی سادهتر از واقعیت است: فایل را میتوان تغییر داد، متادیتا را جدا کرد یا نسخهای تازه از محتوا ساخت؛ مسئله اصلی ایجاد زنجیرهای قابلاعتماد برای منشأ و تغییرات محتواست.
قانونگذاری آمریکا هنوز پراکنده است
تا اوت ۲۰۲۶، بر اساس جمعبندی کنفرانس ملی مجالس ایالتی، ۲۹ ایالت قوانین انتخاباتی مرتبط با دیپفیکهای هوش مصنوعی را در دست اجرا داشتند؛ برخی ایالتها انتشار محتوای فریبنده را در بازه مشخص قبل از انتخابات ممنوع کردهاند و برخی دیگر افشای استفاده از هوش مصنوعی را الزامی کردهاند.لوئیزیانا در سال ۲۰۲۶ برای ارتباطات انتخاباتی تولیدشده با هوش مصنوعی الزام افشا وضع کرده و مریلند انتشار دیپفیک فریبنده مرتبط با انتخابات را ممنوع کرده است.این تفاوتها باعث شده یک ویدیوی یکسان بسته به محل انتشار، با الزامات حقوقی متفاوتی روبهرو شود.
تگزاس نمونهای از مدل سختگیرانهتر است
قانون انتخاباتی تگزاس از سال ۲۰۱۹ ایجاد یک ویدیوی دیپفیک را با قصد آسیبزدن به نامزد یا تأثیرگذاری بر نتیجه انتخابات، در صورتی که ظرف ۳۰ روز پیش از انتخابات منتشر یا توزیع شود، جرمانگاری کرده است.این قانون الزاماً فناوری منشأ محتوا را تعیین نمیکند؛ تمرکز آن بر قصد، زمان انتشار و ماهیت فریبنده ویدیو است.در سپتامبر ۲۰۲۶ نیز یک مناقشه واقعی بر سر ویدیوهای هوش مصنوعی در رقابت معاونت فرمانداری تگزاس شکل گرفت و درباره شمول این قانون اختلاف نظر مطرح شد.
کالیفرنیا مسیر دیگری را دنبال کرده است
کالیفرنیا در سپتامبر ۲۰۲۶ ممنوعیت خود درباره انتشار محتوای صوتی یا تصویری فریبنده مرتبط با انتخابات را تا سال ۲۰۳۱ تمدید کرد، مشروط به وجود عناصر مشخصی مانند سوءنیت واقعی و هدف فریب رأیدهنده یا آسیب به نامزد.قانون این ایالت همچنین برای برخی محتواهای دستکاریشده، افشا را بهعنوان راه خروج از ممنوعیت در نظر میگیرد. این الگو نشان میدهد سیاستگذار آمریکایی هنوز به یک مدل فنی واحد متکی نشده و میان ممنوعیت محتوا، افشای اجباری و احراز منشأ دیجیتال تفاوت قائل است.
شرکتهای فناوری هم به سمت احراز منشأ حرکت کردهاند
گوگل در برنامه انتخاباتی ۲۰۲۶ خود اعلام کرده که برای تصاویر ساختهشده با ابزارهایش از «سینثآیدی» استفاده میکند و همزمان از استاندارد سی۲پیای پشتیبانی میکند.اوپنایآی نیز اعلام کرده رویکردش ترکیبی است: سی۲پیای برای ثبت اطلاعات منشأ و سینثآیدی برای یک لایه واترمارک نامرئی که میتواند پس از برخی تغییرات تصویری نیز قابل تشخیص باقی بماند.بنابراین حتی صنعت فناوری نیز میان یک «ثبت شناسنامه دیجیتال» و یک «اثر نامرئی داخل فایل» تفاوت عملی قائل است.با نزدیکشدن به ۳ نوامبر، آمریکا در عمل در حال آزمایش چند مدل همزمان است: ممنوعیت دیپفیک، الزام برچسب روی تبلیغ، افشای صوتی و تصویری و سامانههای احراز منشأ مانند سی۲پیای.طرح فدرال اچ.آر. ۹۹۲۲ هنوز فقط یک طرح پیشنهادی است و برای اجرا باید مراحل قانونگذاری را طی کند؛ بنابراین نمیتوان از «لایحه اجباری واترمارک» بهعنوان قانون موجود آمریکا نام برد. مسئله فنی مهمتر هم پابرجاست: سی۲پیای میتواند اصالت منشأ و تمامیت اطلاعات ثبتشده را بررسی کند، اما بهتنهایی ثابت نمیکند محتوایی که فاقد گواهی است جعلی است.در انتخاباتی که فاصله میان یک ویدیوی واقعی و یک بازسازی مصنوعی میتواند به چند کلیک محدود شود، سؤال تعیینکننده این است که آیا قانون باید خود محتوا را کنترل کند، وجود برچسب را اجباری کند یا زیرساختی برای اثبات منشأ دیجیتال بسازد.
انتهای پیام//
نظر شما